ருத்ரப்ரயாகையின் ஆட்கொல்லி சிறுத்தை

ருத்ரப்ரயாகையின் ஆட்கொல்லி சிறுத்தை 

சில புத்தகங்கள் படிக்கும்போதுதான், எப்படா நேரம் கிடைக்கும் அந்த மீதி புத்தகத்தை படிக்கலாம் என்ற ஆர்வம் இருக்கும், இது அவ்வகையில் சேர்ந்தது ருத்ரப்ரயாகையின் ஆட்கொல்லி சிறுத்தை - The Man-Eating Leopard of Rudraprayag; by Jim Corbett என்ற ஆங்கில புத்தகத்தின் தமிழாக்கம், ஒரு வேட்டைக்காரன் சிறந்த எழுத்தாளனை இருப்பதை பார்க்கும்போது வியப்பாகத்தான் இருந்தது. அல்லது தஞ்சாவூர்க்கவிராயர் மொழி பெயர்ப்பின் இயல்பா என புரியவில்லை, ஒரு ஆட்கொல்லி சிறுத்தையை பற்றியும் அதை வேட்டையாடி மக்களை காப்பாற்றிய விதத்தையும் ஹீரோயிசம் இல்லாமல் விறுவிறுப்பாய் சொல்லியது வாசகனாய் என்னை கட்டி போட்டு கையில் எடுத்த இரண்டே நாளில் புத்தகத்தை படித்து முடிக்கவும் தூண்டியது, சிறுத்தையின் ஆபத்தை விவரித்ததோடு நில்லாமல் இயற்கை விதிகளையும் ஆங்காங்கே விவரித்து வந்ததும் சிறப்பியல்பே!

நூலில் இருந்து,

அந்த விலங்கு செய்த ஒரே குற்றம் - அதுவும் இயற்கைச்சட்டத்துக்கு  எதிரானது அல்ல.

ஆனால் மனிதனின் சட்டங்களுக்கு எதிரானது - அது  மனித ரத்தம் சிந்த காரணமாக இருந்தது என்பதுதான்.

மனிதனை  பயமுறுத்தும் நோக்கமெல்லாம் அதற்கு இல்லை, தான் பிழைத்திருக்க 

வேண்டும் என்று இதை செய்தது..

இதற்கு மேலும் யாரும் இயற்கை வாழ்வின் முறையை தெளிவாக சொல்ல முடியும் என்று எனக்கு தோன்றவில்லை!

காட்டின் இடையே வசித்து உணர்ந்த அனுபவத்தை இந்த வாசிப்பு கொடுத்து விட்டது எனக்கு!

எத்தனை discovery சேனல் வந்தாலும் இது போன்ற புத்தக அனுபவம் கொடுக்குமா என தெரியவில்லை! Jim Corbett ன் மீதி புத்தகங்களை தேடி படிக்க முடிவெடுத்துள்ளேன்!

சாமனியன் மனோஜ் 

உதகையில் ஒரு அதிர்ச்சி பயணம்

இரண்டு பத்திரிக்கைத்துறை நண்பர்களுடன் சமீபத்தில் உதகை வரை சுற்றுலா சென்றிருந்தேன். சென்னையில் இருந்து காரில் சென்றோம்.
எங்கள் பயணத்தின் இரண்டாம் நாள் கத்ரீன் அருவியை தேடி சென்று கொண்டிருந்தோம், வழி கேட்டு கேட்டு ஒரு வழியாக  அந்த இடத்தை அடைந்தோம் ஆனால் பிறகுதான் தெரியும் அது அருவி கொட்டும் இடம் இல்லை வியூவ் பாயிண்ட் எனப்படும் தொலைவில் இருந்து அருவியை ரசிக்கும் இடம் என்று. அருவியில் ஒரு கும்மாள குளியல் போடலாம் என்று நினைத்தால் என்னடா இப்படி ஆகி விட்டது என்று யோசித்து கொண்டிருக்கையில் ஊரில் ஒரு பெரியவர் பக்கத்தில் மாசி காடு என்ற ஒரு இடம் இருப்பதாகவும், அங்கு இந்த அருவியின் நீரோட்டம் இருப்பதாகவும் அந்த இடம் அழகாக இருக்கும் என்றும் கூறினார். நாங்கள் நால்வருமே புகைப்பட பைத்தியங்கள் ஆகையால் எப்படியும் அங்கு சென்று பார்த்து விட்டு நல்ல இயற்கை புகைப்படங்களை எடுத்து வரலாம் என்று அந்த இடத்தை தேடி புறப்பட்டோம்.  எங்களுக்கு சொல்லபட்டிருந்தது அறைவேணு என்ற ஊரில் இருந்து 2 கீ மீ தூரத்தில் உள்ளது என்று மட்டுமே!




மெதுவாக காரை செலுத்தி போய்  கொண்டிருக்கையில் பெட்ரோல் தேவைப்பட்டது, காருக்கு அல்ல எங்களுக்குதான் அருகில் ஒரு டீ கடையில் வண்டியை நிறுத்தினோம், அங்கு என நடந்தது என்பதை சொலவே இவ்வளவு பீடிகை.. நாங்கள் உள்ளே அமர்ந்து தேனீர் அருந்தி கொண்டிருக்கையில் ஒரு சிறுவன் உள்ளே ஓடி வந்து மொபைலில் எதோ டவுன்லோட் ஆகி கொண்டிருப்பதாகவும் பார்த்து வைக்கும்படியும் அந்த டீ கடைக்காரரை கேட்டு கொண்டான் கூடவே தனக்கு ஹான்ஸ் ( chewing tobacco) வேண்டும் என்றான்.

அப்பொழுதுதான் அந்த சிறுவனை  கவனித்தேன் 13 ல் இருந்து 14 நான்கு வயதிருக்கலாம்(பின்னால் அவனிடமே விசாரித்து உறுதிபடுத்தி கொண்டோம்) சென்னையில் பிறந்து வளர்ந்ததால் நான் பலமுறை இது போன்ற சிறுவர்களை பார்த்திருகின்றேன் இருந்தாலும் இந்த சிறுவனை பற்றி அந்த கடை காரரிடம் விசாரித்தேன், அவர் சொன்ன ஒவ்வொன்றும் சிறிது அல்ல பெரிய அதிர்ச்சியை அளித்தது. என்ன இவன் ஹான்ஸ் வாங்கிட்டு போறான்னு கேட்டேன் நீங்க வேறங்க அவன் டெய்லி சரக்கடிப்பான் இதெல்லாம் ஒரு மேட்டரா கேட்டாரு, நாங்க அண்ணா காமெடி பண்ணாதீங்க உண்மைய  சொல்லுங்கன்னு கேட்டேன்.. அவர் நீங்க வேற தம்பி பொய் சொல்லி எனகென்ன அக போகுது வேணும்னா அவனையே கேளுங்கன்னு அவன கூப்பிட்டாரு, தம்பி என்னடா சரக்கு எல்லாம் அடிப்பியாமே சொல்லவே இல்லன்னு பேச்சு குடுத்தேன், முதலில் தயங்கினாலும் பின்பு மட மட வென அவனை பற்றி சொல்ல ஆரம்பித்தான். 6ம் வகுப்பில் படிப்பை நிறுத்தி கொண்டதாகவும், தற்போது ஒரு லாரியில் கிளீனர் வேலை செய்வதாகவும் சொன்னான், தினமும் ஒரு குவார்டரில் இருந்து ஹாப் பிராண்டி சாப்பிடுவேன் என்றும் கூறினான்,அப்போ ஹான்ஸ் யாருக்குடா என்றால் எனக்குதான் என்று சிரித்து கொண்டே சொல்லி விட்டு சென்றான், அதிர்ச்சியில் இருந்து மீளாமல், இவங்க அம்மா அப்பா என்ன பண்றாங்க அண்ணா என்று தொடர்ந்தேன்,



அவர் அவங்க பக்கத்துல இருக்க  எஸ்டேட்ல வேலை பாக்குறாங்க இந்த புள்ளைய கெடுத்ததே அவங்கதானும் சொன்னார், இவங்க அந்த சின்ன புள்ளைய வச்சுக்கிட்டே ரெண்டு பெரும் குடிப்பாங்க, கொழந்தை கேக்குதுன்னு அதுக்கும் கொஞ்சம் ஊட்டி வளத்துடாங்க, அம்மா அப்பா ரெண்டு பேரும் வேளைக்கு போகும்போது இவன் ஏன்  படிக்கலன்னு கேட்டேன், அப்போதான் தெரிந்தது இவன் படிப்பை விடல பள்ளிய விட்டு இவன அனுப்பிட்டாங்கனு, 6வது படிக்கும்போது வகுப்பிற்கே ஹான்ஸ் எடுத்து சென்று மென்று துப்பியுள்ளான், பார்த்த ஆசிரியர் காதோடு சேர்த்து அடித்து அனுப்பி விட்டார். இந்த ஏரியா வைன் ஷாப் க்கு டெய்லி படி அளக்கிறதே இவன்தான் சார் என்றார், இந்த சைஸ்ல இருக்க பையனக்கு யாருனே சரக்கு குடுப்பானு  கேட்டேன், அதற்கு அவர் இவன் போன தரமாட்டாங்க அதனால அதுக்கும் ஒரு புரோக்கர் வச்சுருகான் 10 ரூபா கமிசன் ஒரு குவார்ட்டருக்கு என்றார், இவன் மட்டும் இல்லை  சார் இங்க நிறைய பசங்க சின்ன வயசுல இருந்தே கெட்டு போய்டுறாங்கன்னும் சொன்னார்.  என்னதான் வாய் பேசி கொண்டே இருந்தாலும் மனசு என்னவோ செய்தது அமைதியாக எழுந்து பயணத்தை தொடர்ந்தோம்,

இது தவறா சரியா? அப்படியே இருந்தாலும் அந்த சிறுவனின் பெற்றோர் செய்த தவறா அரசாங்கத்தின் தவறா இல்லை அந்த சிறுவனின் தவறா! ஆண்டவனின் தவறா! தெரியவில்லை!

நெடு நேரம் எங்கள் நால்வர் இடையே அமைதியும் சிந்தனையும் சேர்ந்தே பயணம் செய்தது!

சாமானியன் மனோஜ்

https://www.facebook.com/ManuPoems

https://www.facebook.com/manojkumarphotography.777

Aluval

கொட்டும் மழைக்கு பயந்து
வண்டியை நிறுத்தி விட்டு கடையோரம் ஒதுங்கினேன்!
மழை கோட்டு  அணிந்து இருந்தும் மனதில் சிந்தனை!
வேளைக்கு போகலாமா வேண்டாமா என்று!
தெரு முனை டீ கடையில் இருந்து
ஒரு சிறுவன்
சாக்கு பை போர்த்தி கொண்டு
கொட்டும் மழையில் நடந்து வந்தான்
நான் நின்ற கடைக்கு டீ கொடுப்பதற்கு!

.
.
.
.
மௌனமாய் சாலையில் இறங்கி வண்டியை நகர்த்தினேன் அலுவலகத்தை நோக்கி!

மசால் தோசையும் 99 ரூவாயும்

தலைப்பு பார்த்துட்டு எதோ புத்தக விமர்சனம் எழுத போறேன்னு தவறாக எடுத்து கொள்ள வேண்டாம்! நமக்கு அம்புட்டு இலக்கிய ஞானம் கிடையாது!

மணிகண்டன் என்ற ஒருத்தர் எனக்கு பேஸ் புக் வகையில்தான் தெரியும்.. அதுவும் ரொம்ப பெரிய எழுத்தாளர் உங்க இஷ்டத்துக்கு தெருவுல வந்துள்ள கவிதை பாட மாட்டேனு தைரியமா சொன்னவருன்னு ஒரு பெரிய அறிமுகத்துலதான் அவருக்கு நட்பு அழைப்பு கொடுத்தேன் மனுசனும் அதை ஏற்று கொண்டார்! 

அவர் போடும் நிலைதகவல் முக்கால்வாசி நிசப்தம் என்னும் வலை பூவில் போய்தான் முடியும்.. நானும் நிசத்பமாய் படித்து விட்டு சப்தம் போடாமல் சென்று விடுவேன்!

பாதி நேரம் அவர் போடும் நிலை தகவலை மட்டும் அரை குறையாய் படித்து விட்டு கண்டபடி கமெண்ட் செய்பவர்களையும் அதற்கு மணி சார் தலையில் அடித்து கொண்டு ப்ளாக் முழுசா படிசீங்களா கேக்குறதும் நான் அதிகமா பார்த்தது!

எதுகை மோனை பெரிதாய் இருக்காது! எங்கயோ அகராதியில் தேடி படிக்க வேண்டிய சொற்கள் இருக்காது! ஒவ்வொரு நிகழ்வையும் அவர் எழுதும் விதம் அந்நிய தன்மை இல்லாமல் இருக்கும்! ஏதோ ஒரு டீ கடைக்காரரோ, பஸ் ல பக்கத்துக்கு சீட்ல உக்காந்து பேசிட்டு வர நண்பர் மாதிரியோதான் அவர் கதை பயணிக்கும்.. 

இன்னைக்கும் வரைக்கும் அவர் எழுதுவது அனைத்தும் அவர் சொந்த அனுபவமா இல்ல கற்பனைகளைதான் இவ்ளோ அழகா எழுதுறாருன்னு ஒரு குழப்பம் இருந்துட்டுதான் இருக்கு அதை தெரிந்து கொண்டால் சுவாரசியம் போய்  விடும் அதனால அதை அப்படியே விட்டு விடலாம்! 

மசால் தோசை படிக்கும்போதும் சரி நிசப்தம் படிக்கும்போதும் சரி ஒன்னே ஒன்னுதான் எப்போவும் மனசுல தோன்றி மறையும்! நகரத்துல பிறந்து வளர்ந்ததால்தானோ என்னவோ நமக்கு இத்தனை அனுபவங்கள் கிடைக்கவில்லையோ என்று, ஆனால் படிக்க படிக்க இவர் கதைகள் போல நமது அனுபவங்களும் கண் முன்னே சிறிதாய் நிழலாடி செல்லும்! 

அப்பொழுதெல்லாம் யோசித்து கொள்வேன் நாமும் இந்த மாதிரி எழுதலாமே என்று... யோசிப்பது மட்டுமே நடக்கும் நாம்தான் வாழைபழ சோம்பேறி கூட்டம் ஆயிற்றே தமிழில் டைப் செய்ய தயங்கியே பல முறை தூங்கி இருக்கின்றேன்!

நம்மில் பலர் தலைமுடி நரைத்து தள்ளாடி உட்காரும் காலம்வரை அனுபவங்களை அசை போட்டு பார்ப்பதும் இல்லை.. எங்கோ எதன் பின்னலோ கண் மூடி காற்று வேகத்தில் பறந்து கொண்டிருக்கும் நமக்கு அனுபவங்களை நின்று ரசிக்கவும் திராணி இல்லை.. அவ்வப்போது இந்த மாதிரி எளிமையான புத்தங்கள் நம் மனதை மன சாட்சியை கீறி பார்த்து சென்று விடுங்கின்றன.

சல்மான்கான் மற்றும் முஸ்லிம் பெரியவரும் மனதை விட்டு அகல சில நாட்கள் ஆகும் என்றே நினைக்கின்றேன்! 

இந்த புத்தம் சிறந்தது அல்லது இவர் சிறந்த எழுத்தாளர் என்று எடை போடும் அளவு எனக்கு தகுதி இல்லை, ஆனால் வாசகனாய் எனக்கு பிடித்திருந்த காரணத்தால் நேரம் ஒதுக்கி இதை பற்றி எழுத தோன்றியது!

மசால் தோசை எனக்கு பிடித்தது! பசி இருந்தால் நீங்களும் வாங்கி படியுங்கள்!

சாமானியன் மனோஜ்

https://www.facebook.com/ManuPoems

https://www.facebook.com/manojkumarphotography.777

டீச்சர் அவன்தான் என்ட பேசுனான் டீச்சர்

டீச்சர் அவன்தான் என்ட பேசுனான் டீச்சர்ன்னு பள்ளி பருவத்தில் ஆரம்பித்து கற்றுக்கொண்டோம் அடுத்தவர் மேல் பழி போடுவதை!

எதற்கெடுத்தாலும் யாரையாவது எதையாவது ஆட்காட்டி விரல் நீட்டி இதுதான் காரணம் என வாழ பழகி கொண்டோம்!

இந்த நாடே லஞ்சம் வாங்கி கேட்டு போச்சுன்னு பேசுவோம், ஆனா அரசாங்க அலுவலகம் போன அரை நாள் எனக்கு வீணா போயிடுமேன்னு உக்காந்த இடத்துல இருந்து வேலை முடிக்க என வழின்னு யோசிப்போம்!

நாலு அஞ்சு புண்ணியவான் இருந்தாலும் அட இருக்கட்டும் சார் புடிங்கன்னு ஒரு கூட்டம் அவனையும் ஆசைகாட்டி லஞ்ச லட்சார்ச்சனைக்குள்ள இழுத்துடுது!

விதி மீறல் ஐயையோ! அதிகாரிங்க சில பேரு தப்பால இவ்ளோ உயிர் போச்சுன்னு சொல்ற எவ்ளோ பேர்.. சிக்னல்ல போலீஸ்  இருக்காரா இல்லையா பாத்துட்டு டூ வீலர்ல பறந்து பாஞ்சு போயிருக்கோம்! நமக்கு முன்னாடி வந்த வண்டி என ஆச்சு பின்னாடி வந்தவன் என்ன ஆனான்னு நின்னு யோசிக்க நேரமில்லை... 

போன வருடம் மட்டும் தமிழ்நாட்டில் 14,504 சாலை விபத்துக்கள் பதிவு செய்யப்பட்டு 15,563 உயிர்களை பலி வாங்கியதாக புள்ளி விவரம், 

இவை யாவும் அதிகாரிகள் அல்லது அரசின் செயல்பாடு மீது பழி போட்டு தப்பித்து கொள்வது இயலாத காரியம்.. 

அடிமைதனம் ஒழித்தோம்! ஜனநாயகம் காப்போம் என்று கூறினாலும்! ஜனங்களில் இருந்து மாற்றங்கள் வர நாம் விரும்பவில்லை!

தனி மனித மாற்றங்கள்தான் எல்லா பிரச்சனைகளுக்கும் தீர்வை நோக்கி நம்மை உந்தி தள்ளும்!

காலடியில் 

கொட்டி கிடக்கும் சிகரெட் துண்டுகள்,

மேஜை மீதினிலே 

கவிழ்த்து வைக்க பட்ட மது கோப்பைகள்.

கட்டிலின் மேல 

குவிந்து கிடக்கும் கசங்கிய பூக்கள்.

இவைகள் மட்டுமே தனிமனித ஒழுக்கத்தை நிலை நாட்டும் காரணியாம்!

இவையாவும் உத்தமன் செய்யும் காரியம் அல்லவே!

மற்றவர் குடி கெடுத்து மகிழ்ச்சி கொள்பவனும், சுற்றம் உள்ள சூழல் அழித்து சுகம் கொள்பவனும் உத்தமன் அன்றே...

பச்சை பாலகி மீது பால் மோகம் கொண்டு நெருங்குபவனும், இல்லாளை வீட்டில் இறுத்தி வேற்றான் மனைவியிடம்  மையல் தேடிசெல்பவனும் உத்தமன் அன்றே.. 

கடை திறந்து வைப்பதால்தான் குடிகின்றோம், லஞ்சம் வாங்குவதால்தான் தருகிறோம், என்பதெல்லாம் அடுத்தவன் மீது பழி போட்டு நாம் நல்லவன் என காட்டி கொள்ளும் தந்திரமே..!

இவை யாருக்கும் ஆதரவான அல்லது எதிரான பதிவு அல்ல.. புரிதலுக்கான பதிவு, நாகரீகமான விவாதம் வரவேற்கப்படும் 

சாமானியன் மனு

 https://www.facebook.com/ManuPoems 

https://www.facebook.com/manojkumarphotography.777

கடற்கரை சுத்தம் செய்வோம் வாருங்கள்

கடற்கரை சுத்தம் செய்வோம் வாருங்கள்(Chennai Coastal Cleanup) என்று Chennai Trekking Club என்னை அழைத்தது!

மன்னிக்கவும் குழுவின் சார்பாக நாங்கள் உலகை அழைத்தோம்!

இந்த குழுவில் குடி கொண்ட நாள் முதல், வாழ்க்கை சற்று மாற்று வழியில் என்னை செலுத்தியது!

மாதம் ஒரு மலை! வாரம் பல மரம்! இதுதான் இப்பொழுது நான் பயணிக்கும் பாதை!

குறுகிய காலமே ஆனாலும் இந்தகுழுவின் குறிக்கோள் என் மனதிலும் ஒட்டி கொண்டது!

இவர்கள்!!! இங்கு இருக்கும் இவர்களே, இந்த இயற்கை தாயை பேணி போற்ற வந்த செல்ல பெருமக்கள் என்றே நினைத்து வியந்தேன் ஒரு சமயம்!

இயற்கை அனைவருக்கும் தாய்தான்! மனதும் நேரமும் இருந்தால் பெற்ற கடனை பேணி திரும்பி செலுத்த இயலும் என்பதை விரைவில் உணர்ந்தேன்!

இந்த சுத்தம் செய்யும் பணியால் ஒரே நாளில் குப்பையை ஒழிக்க முடியாது என்று, இதில் ஒருங்கிணைந்து வேலை செய்தவர்களுக்கும் என்னை போல் ஒட்டி கொண்டவர்களுக்கும்  நன்றாகவே தெரியும்!

நாங்கள் ஒழிக்க ஒன்று கூடியது குப்பைகளை மட்டும் அல்ல! பொது இடங்களில் குப்பை போட வேண்டும் என்ற மன நிலையை!

எந்த ஒரு மாற்றமும் தனி மனிதனிடம்தான் தோன்ற வேண்டும் என்ற நியதிக்கு ஏற்றார்போல, ஒற்ற சிந்தனையுள்ள உள்ளங்களை சேர்க்கும் பணியை எங்கள் தலைமை நன்றாகவே செய்தது!

சிவா, மாசு, நம்பி, பிரபாகர்(பெயர் விட்டு போயிருந்தால் மன்னிக்கவும்) என ஒரு கூட்டமே ஓய்வுறக்கம் ஊதியம் ஏதும் இன்றி ஒரு மாதத்திற்கும் மேலாக இதற்காக பாடுபட்டு, ஒவ்வொரு உபயத்தார்(Sponsor) அலைபேசிகளையும் கொன்று எடுத்து, ஒவ்வொரு பெறு நிறுவன கூட்டமைப்பை(Corporate Groups) கலந்து ஆலோசித்து, தன்னார்வ தொண்டு நிறுவங்களின்(NGO) ஆர்வத்தை தூண்டி விட்டு, கலந்து கொள்ளும் உறுப்பினர்களின் எண்ணிகையை பல மடங்கு எகிற செய்தோம்!

எல்லாவற்றிற்கும் மேல் இந்த வருட கருப்பொருள் "மறுசுழற்சி" (Recycle), குப்பைகளை எடுத்து புகைப்படம் எடுத்து கொண்டு மீண்டும் குப்பை மேட்டில் எறியும் நோக்கம் எம்மிடம் இல்லை என்பதை உணர்த்த நாங்கள் எடுத்த ஆயுதம் "மறுசுழற்சி".

முதலில் எவ்வளவு குப்பை வரும் என்று புரிதலோடு கணக்கெடுக்க வேண்டும்! பின்பு அவ்வளவு குப்பைகளையும் கையாளும் திறன் கொண்ட நம்பகத்தன்மையுள்ள தனியார் மறுசுழற்சியாளர்களை கண்டுபிடிக்க வேண்டும்!

தலைமை உறுப்பினர்களால் அந்தந்த பகுதிகளுக்கு மண்டல தலைவர்களும்(Zone Leads), அவர்களுக்கு துணை தலைவர்களும்(Sub Leads) நியமனம் செய்து அவர்களை தத்தமது மண்டலங்களில் ஆய்வு மேற்கொண்டோம்! 

மண்டல தலைவர்களின் சிறப்பான பணியால் 50 டன் எடை குப்பைகள் கிடைக்கும் என்றும், இந்த இடங்களுக்கு இவ்வளவு நண்பர்கள் பங்களிப்பு வேண்டும் என்றும் திட்டம் போட்டோம்!

தோராய மதிப்பு 50 டன் என்று தெரிந்த பின்பு மறுசுழற்சியாளர்கள் தேடும் பணி தொடங்கி பல பேருடன் பேச்சுவார்த்தை சென்று கடைசியாக "Earth Recycler" என்ற நபருடன் ஒப்பந்தம் செய்யப்பட்டு மற்ற பணிகளுக்கான முயற்சிகள் முன்னோக்கி எடுத்து செல்லப்பட்டன.

இந்த அருமையான நிகழ்வுகளை பதிவு செய்ய புகைப்பட தலைவர்கள்(Photography leads) எல்லா மண்டலத்திற்கும் நியமிக்கப்பட்டனர்.

 

மறுசுழற்சியாளர்களுக்கு உதவுவதற்காக குப்பைகளை அள்ளும்போதே 3 வகையாக பிரித்து அள்ளுவது என்று முடிவு செய்தோம், 1) பிளாஸ்டிக் (எல்லா வகையான பிளாஸ்டிக் குப்பைகளும்) 2) கண்ணாடி ( உடைந்த கண்ணாடி துகள்கள் மற்றும் முழு கண்ணாடி குடுவைகள்) 3. மற்றவை (முதல் இரண்டு பிரிவில் சேராத யாவும்)

குப்பைகளில் மணல் அதிகம் இருக்குமானால் மறுசுழற்சி முறை தாமதம் மட்டும் இன்றி செலவும் பிடிக்கும் எனவே முடிந்த வரை மணல் அன்றி குப்பையை பிரிக்குமாறு அறிவுறுத்த வேண்டும் என்றும் விவாதிக்கப்பட்டது.

இந்த குப்பை ரகம் பிரிக்கும் வேலைக்கு என்று மண்டலத்திற்கு சில இயற்கை தலைவர்கள்(Green Leads ) நியமிக்கப்பட்டனர். நானும் மெரினா கடற்கரையில் ஒரு கிரீன் லீட்  அக நியமனம் செய்யப்பட்டேன்.

அனைத்து தலைமை நண்பர்களுக்கும்(Leads) கலந்துரையாடல்களும், புரிந்துணர்வு கூட்டங்களும் நடைபெற்றன.

ஜூன் 7ம் திகதியே பீட்டர் இல்லம் நிரம்பி வழிந்தது, ஒவ்வொரு மண்டலத்திற்கும் எடுத்து செல்ல வேண்டிய பழங்கள், சிறிய மற்றும் பெரிய பைகள், கையுறைகள்(gloves) அனைத்தையும் எடுத்து பிரித்து வைத்து விட்டு, பெசன்ட் நகர் கடற்கரையில் விழிப்புணர்வுக்காக நடைபெற்ற வார்த்தை வசனம் அற்ற நாடகம்(MIME Show ) கண்டு களித்தோம்.

ஜூன் 8ம் திகதி காலை 4 மணிக்கு நானும் எனது நண்பன் உதயா(both are green leads) உடன் மெரினா கடற்கரை அடைந்தோம், எனது மண்டல தலைவர் யுவ்கோகுல் எல்லாவற்றையும் முன்னதாக வந்து தயாராக வைத்து இருந்தார். 

நிகழ்ச்சியில் கலந்துகொள்ளும் மற்ற நண்பர்கள் வர ஆரம்பித்து 6 to  6:30 போல எனது உயர் தலைவர் நேதாஜி சுபாஷ் சந்திரபோஸ் சிலைக்கு அருகில் கூட்டாக உறுதிமொழி எடுக்க துவங்கினோம்!

PLEDGE:

Ø I pledge to get a reusable water bottle while going out.

Ø I pledge that I won’t not to throw any items like bus tickets, water bottles, chocolate 

wrappers, ice cream covers,etc on public places Like Beach, Park and Bus stops. I will put 

it only in dustbins.

Ø I pledge to avoid plastic carry bags from now.

Ø I pledge to bring reusable bags while go for shopping.

Ø I pledge to do the segregation in my home itself.

Ø I pledge to plant at least one tree sapling every year and will maintain.

Ø I pledge that this world is not only for humans, it is for all living & non living organisms, 

which I understand & will not spoil the Nature anymore.

Ø I pledge to keep one cloth bag in my bike/car from today.

உறுதிமொழி எடுத்த பின்பு, 

       எதற்காக அங்கு கூடியுள்ளோம் என்றும், 3 வகை குப்பைகளை பற்றியும் எவ்வாறு பிரித்தறிவது பற்றியும் விளக்கினேன்.

பின்பு ஆங்கிலம் அறியாத சிறார்களுக்காக ஆங்கில உறுதிமொழியை தமிழில் மொழிபெயர்த்து மீண்டும் ஒரு முறை உறுதி மொழிந்தோம்!

Ø நான் எங்கு சென்றாலும் திரும்ப பயன்படுத்தகூடிய தண்ணீர் குடுவையை உடன் எடுத்து செல்வேன்

Ø நான் பொது இடங்களில் குப்பை போட மாட்டேன், அதற்குரிய குப்பை தொட்டியில் மட்டுமே குப்பைகளை போடுவேன்

Ø நான் கூடுமானவரை பிளாஸ்டிக் பைகளை பயன்படுத்த மாட்டேன்

Ø நான் துணி பைகளை உடன் எடுத்து செல்வேன் 

Ø நான் வீட்டிலேயே குப்பைகளை ரகம் பிரித்து அரசிடம் ஒப்படைப்பேன்

Ø நான் வருடத்திற்கு ஒரு மர கன்றாவது நட்டு அதை பேணி பாதுகாப்பேன்

Ø நான் மனிதர்காக மட்டுமன்றி மற்ற ஜீவராசிகளுக்கும் இந்த உலகம் பொது எனக்கருதி பேணி காப்பேன்

இது முடிந்ததும் அனைத்து நண்பர்களும் உறுப்பினர்களும் தத்தமது பணியை செவ்வனே செய்தனர். முக்கியமாக குழந்தைகள் ஆர்வமுடன் கலந்துகொண்டனர். 

வெவ்வேறு வகையான மக்களிடம் பேச்சுக்கொடுத்து அவர்களுக்கு குப்பை போடாமல் இருப்பதன் முக்கியதுவத்தை எடுத்து சொன்னோம்.. 

சாக்லேட் என்றாலும் அதன் மேலுறையை பத்திரப்படுத்தி குப்பை தொட்டியில் போடுமாறு சிறுவர்களை கேட்டுக்கொண்டோம்!

அவ்வப்போது நேராக அள்ளும் இடம் சென்று அவர்கள் அள்ளும் ரகங்களை தெளிவுபடுத்தினோம்!

9 மணி வாக்கில் குப்பைகள் அள்ளும் பண்ணி முடிவு பெற்று குழு நிழற்பட பதிவு ஆரம்பம் ஆனது,

கலைத்து போன நண்பர்களுக்கு தண்ணீரும், பச்சை வாழைப்பழமும், சப்போட்டா பழமும் வழங்கினோம்.

எல்லாவற்றிக்கும் மேலாக கோகுல் குடுத்த மிகச்சிறந்த யோசனை தேசியகீதத்துடன் நிகழ்ச்சியை நிறைவு செய்வது! அதிலும் ஒலிபெருக்கி இன்றி கூட்டமாய் சொந்த குரலில் ஒரு சேர பாடிய தருணம் இப்பொழுது நினைப்பினும் சிலிர்க்கும்!

பின்பு சிறிய மற்றும் பெரிய பைகளை ரகம் பிரித்து கட்டி லாரியில் ஏற்றினோம்!

மொத்தமாக மெரினா கடற்கரையில் 202 பைகள் நிறைய குப்பைகள் சேகரித்து சில நூறு மக்களின் மனதில் விழிப்புணர்வு ஏற்படுத்த முயன்ற மனநிறைவுடன் வீடு திரும்பினோம்!

"உப்பில்லா பண்டம் குப்பையிலே என்பது பழமொழி,

பிளாஸ்டிக் குப்பையிலே உண்ணும் பண்டம் என்பது நாகரீக புதுமொழி,

பிளாஸ்டிக் எனும் எமனை அரியணையில் ஏற்றி 

வருங்கால மனித சமுதாயத்தின் மீது மட்டும் அன்றி!

கடல் வாழ் புவி வாழ் உயிர்கள் மீதும் விசத்தை ஊற்றுகிறோம்!

கடலும் புவியும் நம் அன்னைகள்! 

முதியோர் இல்லத்தில் சேர்க்காமல், முடிந்தவரை பாதுகாப்போம்!"

 _----_

சாமானியன் மனோஜ் 

https://www.facebook.com/ManuPoems

https://www.facebook.com/Ainthinai

https://www.facebook.com/groups/letsgrowourownoxygen/